سر کلاس فلسفه وقتی استاد نظریاتی را می گفت که اصلا چطور می شود ثابت کرد این زندگی که ما داریم می بینیم یک خواب طولانی نباشد والبته بعدهم می گفت چطور می شود جواب این نظر را داد.
دلم می خواست واقعا خواب باشم وبیدارم کنند وبگویند خبری که امروز شنیدی یک خواب بد بود.واقعی نبود.
خبر این بود:صادق صفایی عزیز روی تخت بیمارستان است و حالش خوب نیست.
نمی دانم چرا این خبر را می نویسم شاید می خواهم بفهمم خوابم یا بیدار؟یا نه همدردی بطلبم ودعا از شما؟نمیدانم.فقط نوشتم برای این که احساس کردم باید بنویسم در مورد این استاد نازنین.دلم گرفته.دلیلی واضح تر ازاین.دعا می کنم که پست بعدیم خبر سلامتی ایشون باشد حتی اگر امروز فهمیدم که این ها خواب نیست.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 19:1 توسط جودی آبوت
|
