دعوت شدم به نوشتن درمورد آرزوی محال.آرزو...محال....میشه؟من که فکر نمی کنم شاید رویای محال داشته باشیم تازه شاید ولی آرزوی محال نه.لااقل برای من قابل تصور نیست.

 آرزوی من چه خرید خانه توی این گرونی باشه ممکنه چه گرفتن دکترای ادبیات نمایشی.
آرزوی من چه داشتن یک زندگی شاد باشه توی این ناملایمات ممکنه چه گرفتن نوبل ادبی.
آرزوی من اجرا تو جشنواره آوینیون باشه ممکنه چه عوض شدن وضع کشورم.
آرزوی من داشتن سرپناه برای همه بچه های دنیا باشه ممکنه یا بودن صلح در سراسر دنیا.
آرزوی من هر چه که باشه ممکنه تا وقتی که به محال بودنش فکر نکنم.
این نظر من است وهمین جوری هم به دنیا نگاه میکنم.آرزویی که از ته دل باشه دیر و زود داره سوخت وسوز نداره.شما چطور فکر می کنید؟

تک تک نام نمی برم ولی هرکسی خواست بیاد تو بازی خوشحال میشم.